Bruksizm, zgrzytanie zębami, szczękościsk

Bruksizm czyli zgrzytanie zębami powoduje obniżenie wysokości zwarciowej, ale też dysfunkcje stawu skroniowo-żuchwowego, bóle głowy, wrażenie „dzwonienia” w uszach. Obniża jakość życia.

Przyczyny

Stres jest uznawany za jeden z najczęstszych powodów bruksizmu czyli nawykowego zaciskania zębów i zgrzytania nimi. Nie leczone może prowadzić do szczękościsku.
Nadreaktywność mięśnia żwacza umożliwiającego „zaciskanie zębów” i żucie pokarmów może objawiać się bólami głowy, „trzaskaniem” w stawach skroniowo-żuchwowych ich dysfunkcją oraz przyspieszonym ścieraniem powierzchni zębów powodującym obniżenie wysokości zwarciowej.
Bruksim poza komfortu życia przyspiesza postępujące wraz wiekiem zmiany proporcji twarzy. Wraz z upływem lat dolna 1/3 twarzy zmniejsza swoją wysokość. Wynika to z fizjologicznego obniżenia wysokości zwarciowej nasilanej przez bruksizm, zaniku tkanki kostnej żuchwy i rozwarcia jej kąta. Zmiany wpływają na układ tkanek miękkich: wiotkość owalu twarzy, zmarszczki wokół ust, opadnięte kąciki ust, zwężenie czerwieni wargowej, podwójny podbródek i zapadnięte, płaskie policzki.

Objawy

Aby sprawdzić czy występuje u nas wzmożne napięcie mięsienia żwacza można wykonać prosty test. Otworzyć usta tak szeroko aby czuć sie komfortowo i sprawdzić odległość pomiędzy zębami. Około 50 mm to norma, 30-39 mm średnia dysfunkcja a mniej niż 30 mm ciężka dysfunkcja.

Zabiegi i terapie

Gdy stwierdzimy u siebie dysfukcję trzeba stosować ćwiczenia rozluźniające mięśnie lub zgłosić się do fizjoterapeuty. Poza ćwiczeniami i masażami rozlużniającymi mięśnie, należy wykluczuć wady zgryzu, napięciową reakcję na stres i zmęczenie. Leczeniem jest stosowanie szyny nazębej i leczenie bruksizmu toksyną botulinową, która osłabia mięsień żwacz i przynosi ulgę na 4-6 miesięcy.